Neem contact met ons op!
Twijfel je ergens over of heb je een vraag? Wij staan voor je klaar!
Begeleiding & zorg
Onze aanpak
Cliënten & naasten
Voor verwijzers
Over Riwis
“Heb je wat leuks uitgezocht”? Glunderend laat Bert op de Riwis kerstmarkt zien wat hij en zijn vriendin samen hebben gekozen voor de twintig munten die ze mochten besteden. Het is begin december en Bert is sinds enkele weken werkzaam bij vervoersbedrijf Willemsen en De Koning. De afgelopen jaren heeft hij werkervaring opgedaan als deelnemer bij Tavaris Vervoer. Hij was een vaste waarde bij dit onderdeel van de dagbesteding van Riwis Zorg & Welzijn. En dit jaar bereikte hij zijn doel; een vaste baan.
Wat voor veel mensen vanzelfsprekend lijkt, is dat voor een groep mensen helemaal niet zo eenvoudig. Het hebben van een baan. Het organiseren van een huishouden, relaties een sociaal leven met vrienden. Soms kan er in een leven ook iets gebeuren, waardoor het ineens veel moeilijker is geworden om een stabiel leven te bewaren. Zo ook bij Bert Gerritsen. Hij had een eigen bedrijf, een koophuis, was getrouwd en samen hadden ze twee kinderen. Totdat ineens op een dag zijn vrouw bij hem wegging en hij dik in de schulden bleek te zitten. Van de ene op de andere dag stond het leven op zijn kop en was hij alles kwijt wat hem grond onder zijn voeten gaf.
“Het was een grote klap. Ik moest met de zaak stoppen. Het huis verkopen. Ik heb toen acht weken illegaal bij mijn vader in het verzorgingstehuis gewoond. Mijn zus zei toen: ‘We gaan naar de gemeente’. Ik kwam in de schuldsanering en ik kreeg de kans om bij Riwis te gaan wonen met begeleiding. Ik heb in totaal 2,5 jaar bij Riwis gewoond. Een tijd waarin ik mezelf heb leren ontdekken”.
Samen met Jos Schrijver, zijn begeleider van Tavaris Vervoer, bladert Bert nog eens door zijn werkmap van de rehabilitatiemethode IRB. “Toen we met de IRB bezig waren. Toen ben ik mezelf heel vaak tegengekomen”, vertelt hij. “Bert heeft een grote wens om een betaalde baan te willen hebben. Hij weet nog niet precies wat. Maar hij vindt het belangrijk om persoonlijk contact te willen hebben”, leest hij voor uit de map. “Dat klopt nog precies”, zegt Jos. “Onrustig, onzeker, misschien wel timide. Zo kwam Bert binnen. Tegelijk had je ook een enorme drive. Je wilde van de bank af. Van je persoonlijke woonbegeleider Dianne hadden we meegekregen dat we je een beetje moesten afremmen.
Via een opstapwoning naar zelfstandig wonen
Op de dag dat we gingen kijken bij de opstapwoning zijn Dianne, mijn woonbegeleider tegen me. “We hadden eigenlijk indertijd gedacht dat je hier altijd bij Riwis zou blijven wonen”. Stap voor stap ging het beter. En nu woon ik in een eigen huurwoning. De begeleiding zei altijd, dat ik het zelf heb gedaan. Dat klopt ook wel, maar ik heb wel kruiwagens gehad. De begeleiding die elke keer weer om me heen stond. Die helpen je om steeds weer vooruit te gaan. Steeds verder. Dat zeiden ze ook. Kijk nooit achterom maar altijd vooruit!. En zo ben ik er gekomen.
Ik heb een tijd nog ambulante begeleiding gehad. Dat is gestart toen ik de opstapwoning kreeg. Maar dat is nu ook gestopt. Ik krijg alleen nog bewindvoering, dat hou ik nog omdat ik met papieren niet zo heel goed ben, maar dat vind ik niet zo erg. Bij Riwis heb ik geleerd dat je niet alles kunt. Niet iedereen kan overal goed in zijn. Ik kan goed taxi rijden. Dar heb ik plezier in. Dat is mijn passie.
De weg naar een betaalde baan
Toen ik bij Tavaris Vervoer begon, vroeg Jos me ‘Wat wil je nou eigenlijk zelf?’. Autorijden vond ik altijd al geweldig. We gingen op een gegeven moment personen rijden en dat vond ik zo mooi. Ik merkte dat ik daar echt blij van werd. Ik kreeg de kans om mijn taxipas te halen, zodat ik ook mensen mocht vervoeren. Daar werd ik bij begeleid en zo haalde ik mijn taxipas in één keer. Geweldig. Een begeleider van Riwis had haar been gebroken en kon zelf niet naar kantoor komen. Ik haalde haar op en bracht haar naar huis. Zo begon het.
Mijn droom was een betaalde baan. Met hulp van de jobcoaches heb ik wat anders gevonden. Bij Willemsen en De Koning. Ik zit helemaal op mijn plek daar. Ik vind dat zo leuk. Dat gevoel krijg ik nu ook terug. Ik rij rustig en dat vinden mensen fijn. Ik heb er zelfvertrouwen van gekregen. Ik heb ook al van ouders gehoord dat ze het fijn vinden dat ik hun kind naar school rij”.
“Ik had nooit durven hopen dat ik nu sta, waar ik sta. Ik heb ook weer een relatie. Het leven lacht me gewoon toe. Eigenlijk ben ik een heel nieuw leven gestart. Sinds dat ik thuis niet alles meer op de rit had en ik bij Riwis ben komen wonen is het steeds bergopwaarts gegaan. Dat geeft een heel fijn gevoel. Geweldig!”
De autosleutels gaan in de jaszak. De rits wordt zorgvuldig dichtgedaan. Tijd om weer aan het werk te gaan. “Bedankt hé!”.