Hoe ziet een gemiddelde werkdag eruit?

Tijdens ochtenddiensten begint Cobi om 7:00 uur met het ondersteunen van de zorg en helpt ze bewoners met ADL-taken. Daarna bereidt ze het ontbijt voor in de huiskamer. “We starten de dag samen met een gezellig muziekje. Ik vraag altijd wat iedereen wil eten, ook al weet ik het vaak al. Het is belangrijk dat bewoners zich gehoord voelen.”

Na het ontbijt werkt Cobi de voorraad bestellingen bij en gaat dan samen met de bewoners de maaltijd voorbereiden. De bewoners helpen met het snijden van de groentes en schillen van de aardappelen, op deze manier is er een leuke interactie. “Bij het eten neem ik de tijd om een praatje te maken over de dag of het weer, gevolgd door een moment stilte voor we aan tafel gaan.” Na de maaltijd vraagt ze wat de bewoners de volgende dag graag zouden willen eten. “Er wordt samen overlegt “want het is tenslotte hun huis”. We kijken naar de seizoensgroente en wat er in de aanbieding is bij de plaatselijke supermarkt”. De bewoners gaan dan even rusten en dan wordt de afwas gedaan de huiskamer weer een beetje schoongemaakt en alles klaargezet voor de collega die s ‘middags haar dienst over neemt.  

Tijdens de middagdiensten verzorgt Cobi koffie en thee, organiseert ze spelletjes of kijkt ze of er ruimte is om individueel iets te ondernemen. “Laatst zaten we gezellig op het balkon te genieten van het mooie weer. Dat soort momenten zijn goud waard.”

Ik doe het voor de bewoners

Hoewel tijdsdruk soms een uitdaging is, haalt Cobi veel voldoening uit haar werk. “Ik vind het belangrijk dat bewoners voelen dat ze ertoe doen. Soms gaat het niet om wat je doet, maar om er gewoon te zijn. Palliatieve zorg raakt mij bijvoorbeeld diep. Of het nu gaat om een zachte aanraking, een liedje zingen, of samen een stukje breien, het zijn momenten van verbinding.”

Een van haar mooiste herinneringen is aan een bewoonster die euthanasie koos en nog één keer haar verjaardag wilde vieren. “Ze was dol op mijn blouse, dus ik waste hem uit en gaf hem aan haar. Zo kon ze hem dragen op haar laatste verjaardag. Ik regelde een ruimte en een bed, zodat ze rustig van die dag kon genieten. Het gaf haar een fijn gevoel, en dat maakt mijn werk zo bijzonder.”

Ook denkt Cobi met een warm gevoel terug aan een bewoonster die altijd uit volle borst ‘Tulpen uit Amsterdam’ zong in de gang. “Na haar overlijden hebben we met twee collega’s dit lied spontaan gezongen bij haar graf. De familie was hier zo door geraakt en vond het prachtig. Wij hielden het aan het eind van het lied niet droog, maar het voelde zo goed om dit voor haar en haar familie te doen. Het zijn precies zulke momenten die mijn werk zo speciaal maken.”

We doen het samen

Cobi benadrukt hoe belangrijk haar collega’s voor haar zijn. En zeker de vrijwilligers die een hele grote rol spelen in de dagelijkse bezigheden op de huiskamer. “Zonder elkaar zijn we niets. Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten, en samen zorgen we voor warme, kleinschalige zorg. De bewoners geven mij het familiegevoel dat me energie geeft. Dankzij hen weet ik dat ik op de juiste weg zit.”

Begeleiding
of zorg nodig?
Meld je aan.