Een kijkje in het leven waar Housing First elke dag aan bouwt

Geloof in eigen kunnen, elke dag opnieuw

Afgelopen maand liep ik mee met het team van Housing First. Onze collega’s dus, heel dichtbij, en tegelijk ook bijzonder in wat zij doen en voor wie zij er zijn. Housing First werkt met mensen die vaak een lange periode dakloos zijn geweest, meestal met een geschiedenis van verslaving en veel tegenslagen. Juist bij deze doelgroep vraagt werken volgens de bedoeling om maatwerk in de puurste vorm. Geen dag is hetzelfde, geen deelnemer hetzelfde.

Het werkbezoek begon met een gezamenlijke lunch. Fantastisch verzorgd, samen met collega’s uit het team en twee deelnemers van Housing First. Tijdens de lunch raakte ik met hen in gesprek. Over wat het betekent om weer een eigen huis te hebben. Over waar zij vandaan komen. Over wat stabiliteit doet met een mens. Wat me raakte, was de enorme veerkracht die mensen kunnen laten zien. Twee mannen die veel hebben meegemaakt, die hard hebben gevochten tegen verslaving, en die nu niet alleen werken aan hun eigen plek in huis en in de samenleving, maar ook fysiek en mentaal gezond genoeg zijn om te trainen voor de Acht van Apeldoorn. Daar kun je alleen maar met grote bewondering naar kijken.

Huisbezoek

Na de lunch gingen we op huisbezoek bij een andere deelnemer. Ik mocht hem alles vragen wat ik wilde en hij was zelfs zo vriendelijk om ook met mij op de foto te willen. Zijn antwoorden waren eerlijk, open en indrukwekkend. Hij vertelde hoe lang hij op straat had geleefd, hoe dat soms nog steeds een rol speelt, maar vooral hoe belangrijk deze woning voor hem is. Een huis als basis. Als rustpunt. Als start van een positieve flow. Contact met naasten hersteld, meer grip op het leven en weer vooruit kunnen kijken.

Hij vertelde ook over een bijzonder moment met een partner van ons, Veluwonen. In het begin, toen het wonen nog spannend en kwetsbaar was, sprak hij met een collega van Veluwonen over zijn liefde voor muziek. Die zei: “Als jij het redt om hier na een half jaar nog te wonen, dan krijg jij mijn keyboard”. En zo gebeurde het. Precies een half jaar later stond het keyboard er, nu trots in de woonkamer. Zo’n klein gebaar, met zo’n grote betekenis.

Herstel

Dit is herstel van het normale leven. Niet alleen zorg bieden, maar mensen helpen om weer mee te doen. Om opnieuw te geloven in hun eigen kunnen. Precies waar onze visie en strategiekaart over gaan.

Tegelijkertijd wil ik ook eerlijk zijn. Het lukt helaas niet altijd. Soms moeten deelnemers, ondanks alle inzet, de woning weer verlaten. Dat is verdrietig en kan moedeloos maken, ook voor onze collega’s. Wat dan vaak overblijft is de maatschappelijke opvang, omdat het ongelooflijk moeilijk is om voor deze doelgroep een passende plek te vinden, ook binnen beschermd wonen. Dat schuurt. En het vraagt van ons om samen met partners te blijven zoeken naar meer drempelloze, menswaardige oplossingen voor de toekomst.

Ik ben diep onder de indruk van Housing First. Van de toewijding, het vakmanschap en het hart van onze collega’s. En ik ben dankbaar voor de openheid en het vertrouwen van de deelnemers, dat ik bij hen mocht aanschuiven en een inkijkje kreeg in hun leven.