Neem contact met ons op!
Twijfel je ergens over of heb je een vraag? Wij staan voor je klaar!
Begeleiding & zorg
Onze aanpak
Cliënten & naasten
Voor verwijzers
Over Riwis
Ik ben Ronald, ik ben 57 jaar. Kort samengevat ben ik na een scheiding dakloos geraakt.
Ik ben Ronald, ik ben 57 jaar. Ik heb een leuke jeugd gehad en heb toen ik volwassen was altijd gewerkt. Op mijn 18e ben ik in een verkeerd milieu terecht gekomen. Desondanks ben ik wel blijven werken. Ik ben allerlei verkeerde middelen gaan gebruiken. Over mijn leven kan je wel een boek schrijven. Maar kort samengevat ben ik na een scheiding dakloos geraakt. Ik heb buiten geslapen en ben via Omnizorg in een afkickkliniek beland en toen weer terug in Omnizorg. Ik ben toen een jaar clean gebleven, maar doordat ik weer dakloos was, ben ik weer begonnen met middelen gebruiken. Omdat in Omnizorg veel mensen gebruiken, is het moeilijk om clean te blijven. Als ik vanuit de kliniek in een woning was gekomen, was ik misschien niet teruggevallen, denk ik wel eens. Doordat je je woonverleden aan de wonigbouw moet doorgeven, zagen zij dat ik in een kliniek had gezeten en in Omnizorg. Daardoor kwam ik niet voor een woning in aanmerking en werd het telkens afgewezen. Ik had me bij de situatie neergelegd en min of meer geaccepteerd dat dit mijn leven was. Een medewerker van Omnizorg heeft mij bij Housing First aangemeld en op een dag was er ineens toch een woning voor mij. De medewerker van Omnizorg zei dat er iemand voor mij was en ik dacht: misschien is het de politie i.v.m. openstaande boetes, dus ik wilde eigenlijk via de achterdeur naar buiten gaan, maar het bleek Housing First te zijn. Ik kon het niet geloven, maar inmiddels woon ik alweer 4 jaar in een eigen woning. In het begin kon ik moeilijk wennen en dacht ik telkens dat er een moment zou komen dat ik weer weg moest uit mijn woning. Maar dat is niet zo. Het is echt van mij.
Ik vond het niet perse heel moeilijk om op straat te leven. Ik ben een persoon die zich makkelijk aan situaties aanpast. Het voordeel van een leven op straat is dat je nergens aan hoeft te denken. Niemand bemoeit zich met jou en je hebt een vrij leven. Ik heb het niet echt als heel moeilijk ervaren. Ik wist op een gegeven moment waar ik mezelf en mijn kleding kon wassen en wat goede plekken waren om te slapen, waar je enigszins veilig was. Ik vond het ergens wel fijn om geen verantwoordelijkheid te hebben. Het was niet alleen maar kommer en kwel.
Ik had ook nog best een goed inkomen, omdat ik gewerkt had. Dus ik nam ook af en toe een hotel.
Wat ik moeilijk vond, is dat ik mijn zoon veel minder zag en hem nergens kon ontvangen. Daarom wilde ik toch heel graag weer ergens wonen en ben ik blij dat dit gelukt is.
In de opvang zou je eigenlijk 1-persoonskamers moeten hebben. Vooral als je ook werkt en (nog) niet verslaafd bent. Er zouden meer woningen voor dak- en thuisloze mensen moeten zijn. Er zouden sowieso meer woningen moeten zijn voor jonge mensen. Mijn zoon is nu bijvoorbeeld 30, maar die kan geen woning vinden. Dat is niet goed. Zo blijven jongeren onnodig lang thuis wonen.
Ik heb niet echt dromen meer. Ik ben tevreden met hoe het nu is. Ik zie mijn zoon elke dag. Ik ben heel blij met alles wat ik heb. Als mijn wasmachine nu bijvoorbeeld kapot gaat en het wordt niet gelijk geregeld, dan accepteer ik dat gewoon en dan denk ik: ik heb een wasbak, ik kan met de hand wassen. Door mijn dakloze periode ben ik creatiever geworden en ben ik gewoonweg tevredener geworden met dat wat er is.
Niet uitgaan van vooroordelen. Het is niet zo dat als je bij Omnizorg zit, dat je niet ergens kan wonen. Mensen die dakloos zijn, hebben vaak een verhaal en een historie, waar andere geen weet van hebben, dus houd je vooroordelen voor je. Als je iemands verhaal niet kent, heb je geen idee waarom iemand doet zoals ie doet. Het is heel erg als je door de vooroordelen, geen woning kan krijgen, geen werk en je verder afglijdt dan nodig is.
Als je op straat hebt geleefd, kan je jezelf heel goed redden, dus dan kan je sowieso ook in een huis wonen. Het is een vooroordeel om te denken dat mensen dat niet kunnen.